کوچ بلاگ-وبلاگ کوچ نهارجان یا کوچ خراشاد

در ولادت امام زمان (عج...)

-----خالق از بحر ولایت گهر آورده برون یا که از برج امامت ، قمر آورده برون از سپهر نبوی، گشت عیان ، خورشیدی که زخفاش وشان ، دیده در آورده برون با فروغ حسنی نرگس زیبا از بطن پسری ثانی والا پدر آورده برون به تماشای گل عسکری ونرگس بین ماهی از آبر ومه ازچرخ ، سر آورده برون زطلوع رخ آن حجت دین ،جان بشر مرغ بی بال وپری بود وپر آورده برون گو تو بر عیسویان ، حق زفلک عیسی را به تماشای رخش ، جلوه گر آورده برون بوالبشر ،تا بوجودش بکند فخر خدای گلی از گشن ((خیرالبشر)) آورده برون خالق از دامن نرگس پی ارشاد بشر آخرین قاِید فرخ سیر ،آورده برون تا شود هادی گم گشته ، حق از عالم غیب خضر فرخنده ، پی راهبر آورده برون زآستین کرم از بهربپاداری دین دست حق، حجت ثانی عشر آورده برون ای صباگوبه یشوعا ،که از نرگس تو بهتر از((زاده مریم ))پسرآورده برون ((آهی)) از محکمه ی عدل خداوند حکیم بهر اصلاح بشر ، دادگر آورده برون-----به نقل از دیوان حسین آهی - جلد اول -صص 102-104

مژده بر شیعیان که آمد عید عید فرخنده وسرور نوید فرخا روز نیمه ی شعبان اسعد الله یوم سعد وسعید عیدی آمد که خاتم مرسل کرده با امر حق ،ورا تایید اختر بخت حق پرستان شد طالع از سامره چنان خورشید خاتم الانبیاءرسید زحق ذهق الباطل است وجاء الحق نر گس امشب شکفنه گل از گل از گلستان مجد ، هادی کل به تماشای این گل ونرگس در زمین شد نزول خیل رسل حوریان از پی مبارک باد هدیه آورده اند تاجی گل مرغ فکر سلیم با شادی نغمه سرداد ، هم چنان بلبل که عیان گشت هادی مطلق ذهق الباطل است وجاء الحق مژده کا مد برای صلح جهان رهبر بی نظیر پیر وجوان آمد آن داوری که از حکمش بهره گیرند جمله ی ادیان آمد آن رهبری که فرمانش هست نافع برای خلق جهان آمد آن سروری که با سخنش همه گردند پیرو قرآن آن که بر دین حق دهد رونق ذهق الباطل است وجاء الحق آمد آن نور بخش ارض وسماء آمد آن خسرو فلک پیما آمد آن کس که اختیاری تام دارد از کردگار بی همتا از عرب تا عجم، زهند وزچین از اروپا وترک وآفریقا همه باشند منتظر که رسد رهبری بهر مردم دانا زند ازعدل در جهان بیرق ذهق الباطل است وجاء الحق چون شود ظاهر آن ولی راد از ظهورش جهان شود آباد در تمام دیار وشهر وبلاد نبود غیر حکم عدل وداد عرض تبریک گفته نوحه سرا شیعیان را دراین نکو میلاد حجت ابن الحسن تولد یافت حسن عسکری بود دلشاد (کربلایی)به حق بود ملحق ذهق الباطل است وجاء الحق---- نقل از کتاب سوم ارمغان کربلا اثر طبع مرحوم ناد علی کربلایی ( والد سه شهید جبهه وجنگ)-صص148 -150.اسایش

برچسب‌ها: در ولادت امام زمان, ذهق الباطل است وجاءالحق

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم اسفند ۱۴۰۰ساعت 11:8 توسط محمدحسن اسایش |

در ولادت متولدین ماه شعبان(امام حسین وقمر بنی هاشم(ع)

بشارت شیعیان !شد ماه شعبان ماه پیغمبر فزون شد بر خلایق لطف وجود خالق اکبر

ولادت امام حسین (ع)

زمین وآسمان وعرش اعظم نورباران شد زانوار رخ نور دو چشم ساقی کوثر

عیان گردید در یثرب جمال عالم آرایی که جبرئیل امین شد خادمدر بار آن سرور

زلطف قادر قدرت نما از گلبن عفت دوگل گردیده ظاهر ازبرای حیدر صفدر

یکی در سوم شعبان ، یکی در چارم شعبان یکی چون شمس رخشان ویکی همچون مه انور

یکی فرمانده ی عالم ،وصی احمد خاتم یکی یار ومعین وغم خور سلطان بحر وبر

یکی از فاطمه ام الائمه ، دختر طاها یکی از حضرت ام البنین همچون دروگوهر

یکی نامش حسین ابن علی فرمانروای دین یکی باب الحوائج ، حضرت عباس نام آور

یکی را بوسه زد ختم رسولان بر لب و دندان یکی رامرتضی دست رسایش بادو چشم تر

برای یاری درماندگان بحرطوفان زا بسوی ساحل عزت ، یکی کشتی ، یکی لنگر

دو صدر الدین، دو بدر الدین ، دو یارویاور قر آن یکی وارث بشهرعلم وآن یک پشتیبان در

دو رخ زیبا ، دو قد طوبا ، قدم بنهاد در عالم یکی فرمانده ی اعظم ،یکی سردار وسرلشکر

دو جانباز وبرادر ، این وزیر وآن دگر سلطان عیان گردیدبریاری حق ازدو نکو مادر

دو روشنگر ، دو عالی فر ، که بر آنهاخدا بخشد هزاران {کربلایی}را زرحمت در صف محشر-----اثر طبع شادروان ناد علی کربلایی-ژدر سه شهید-به نقل از جلد دوم شکوفه های انقلاب -صص ۱۱۴-۱۱۵- انتشارات خزر -تهران خیابان ۱۵ خرداد---

بشارت شيعيان !شد ماه شعبان ماه پيغمبر فزون شد بر خلايق لطف وجود خالق اکبر

زمين وآسمان وعرش اعظم نورباران شد زانوار رخ نور دو چشم ساقي کوثر

عيان گرديد در يثرب جمال عالم آرايي که جبرئيل امين شد خادمدر بار آن سرور

زلطف قادر قدرت نما از گلبن عفت دوگل گرديده ظاهر ازبراي حيدر صفدر

يکي در سوم شعبان ، يکي در چارم شعبان يکي چون شمس رخشان ويکي همچون مه انور

يکي فرمانده ي عالم ،وصي احمد خاتم يکي يار ومعين وغم خور سلطان بحر وبر

يکي از فاطمه ام الائمه ، دختر طاها يکي از حضرت ام البنين همچون دروگوهر

يکي نامش حسين ابن علي فرمانرواي دين يکي باب الحوائج ، حضرت عباس نام آور

يکي را بوسه زد ختم رسولان بر لب و دندان يکي رامرتضي دست رسايش بادو چشم تر

براي ياري درماندگان بحرطوفان زا بسوي ساحل عزت ، يکي کشتي ، يکي لنگر

دو صدر الدين، دو بدر الدين ، دو ياروياور قر آن يکي وارث بشهرعلم وآن يک پشتيبان در

دو رخ زيبا ، دو قد طوبا ، قدم بنهاد در عالم يکي فرمانده ي اعظم ،يکي سردار وسرلشکر

دو جانباز وبرادر ، اين وزير وآن دگر سلطان عيان گرديدبرياري حق ازدو نکو مادر

دو روشنگر ، دو عالي فر ، که بر آنهاخدا بخشد هزاران {کربلايي}را زرحمت در صف محشر

برچسب‌ها: بشارت شیعیان ولادامام حسین, ولادت قمر بنی هاشم
ادامه مطلب

+ نوشته شده در جمعه سیزدهم اسفند ۱۴۰۰ساعت 15:54 توسط محمدحسن اسایش |

غروب دلگیر غار حرا ءدرشب بعثت رسول الله(ص)

غار حرا ومحمد رسول الله (ص)

---غروبی سخت دلگیراست ومن ، بنشسته ام اینجا، کنار غار پرت وساکتی ، تنها که می گویند : روزی ، روزگاری ، مهبط وحی خدا بوده است ، ونام آن ((حراء))بوده است واینجا، سرزمین کعبه وبطحاست... وروز، از روزهای حج پاک ما مسلمانهاست. برون از غار زپیش روی وزیرپای من ، تاهرکجا ، سنگ وبیابانست. هوا گرم است وتبداراست اما می گرایدسوی سردی، سوی خاموشی. وخورشیداز پس یک روز تب ،در بستر غرب افق ،آهسته می میرد.. ودر اطراف من از هیچ سویی ، رد پایی نیست ودور من ، صدایی نیست

فضا خالی است وذهن خسته وتنهای من ، چون مرغ نوبالی ،-که هردم شوق پروازیبه دل دارد- کنارغار ،از هرسنگ، هر صخره پرد بر صخره ایدیگر..

ومی جوید به کاوشهای پی گیگیری، نشانیهای مردی را - نشانیها،که شاید مانده بر جا ،دیر دیر: از سالیانی پیش_ ومن همراه مرغ ذهن خود،در غار می گردم.

وپیدا می کنم گویی نشانیها که می جویم: همانست، اوست! کنار غار ، اینجا ،جای پای اوست،می بینم ومی بویم توگویی بوی اورا نیز همانست ، اوست:

یتیم مکه ،چوپانک،جوانک،نوجوانی از بنی هاشم وبازرگان راه مکه وشامات

(امین)، آن راستین، آن پاکدل ، آن مرد، وشوی برترین بانو:(خدیجه)

نیز ، آنکس کوسخن جز حق نمی گوید وغیر از حق نمیجوید وبتها را ستایشگر نمی باشد واینک : این همان مردابرمرد است (محمد) -ص- اوست

این شعر ادامه دارد که ادامه ی آن درفرصتها ی بعدی به نظر کاربران خواهد رسید

---پيام درد انسانهاي قرنم را زمن بشنو پيام تلخ دختربچگان ،خفته اندر گور

پيام رنج انسانهاي زيربار،وزآزادگي مهجور پيام آنکه افتاده است درگرداب

وفريادش بلنداست:((آي آدمها...)) پيام من ،پيام او،پيام ما...))

محمد(ص)غمگنانه ناله اي سرميدهد،آنگاه مي گويد: خداي کعبه ،اي يکتا!

درون سينه ها ياد تومتروک است وازبي دانشي واز بزهکاري ،:

مقام برترين مخلوق تو،انسان، بسي پايين تراز حد سگ وخوک است.

خداي کعبه ،اي يکتا!فروغي جاودان بفرست، که اين شبها بسي تار است.

ودست اهرمنها سخت در کاراست ودستي رابه مهرازآستيني باز ،بيرون کن

که:برداردبه نيروي خدايي شايد، اين افتاده پرچمهاي انسن را

فروشويد نفاق وکينه هاي کهنه از دلها دراندازد به بام کهنه ي گيتي بلند آواز

برآرد نغمه اي همساز فروپيچد بهم طومار قانونهاي جنگل را

وگويد :آي انسانها! فراگردهم آييد وفراز آييد بازآييد

صدا بردارد انسان را وگويد: هاي ، اي انسان! برابر آفريدندت ،

برابر باش! صدابردارداندرپارس ، درايران وباآن کفشگرگويد :

پسر را رو ، به هر مکتب کهخواهي نه! سپاهي زاده راباکفشگر،

ديگرتفاوتهاي خوني نيست سياهي وسپيدي نيز ،حتي،موجب نقص وفزوني نيست... خداي کعبه ...اي ..يکتا...)) بدين هنگام

کسي آهسته گويي چون نسيمي مي خزد درغار محمدرا صدا آهسته مي آيدفرود از اوج ونجوا گونه مي گردد پس آنگه مي شود خاموش.

سکوتي ژرف ووهم آلود ناگه چون درخت جادواندرغار ميرويد...

وشاخ وبرگ خود رادرفضاي قيرگون غار مي شويد

ومن درفکر آنم کاين چه کس بود،از کجا آمد؟! که ناگه اين صدا آمد:

((بخوان!))... اما جواب يبر نمي خيزد محمد ،سخت مبهوت است

گويا ،کاش ميديدم ! صدا باگرمترآوا وشيرين تر بياني باز مي گويد:

((بخوان!)).. اما محمد هم چنان خاموش

دل اندرسينه ي من باز مي ماند زکار خويش،گفتي ميروم از هوش

زمان دراضطاب وانتظارپاسخش، گويي فرو مي ماند از رفتار ((هستي) مي سپارد گوش پس از لختي سکوت-اماکه عمري بود گويي-گفت:

((من خواندن نمي دانم)) همان کس ،باز پاسخ داد: ((بخوان!بنام پرورنده ايزدت کوآفريننده است...)) واو ميخواند، امالحن آوايش

به ديگر گونه آهنگ است صدا گويي خدا رنگ است. مي خواند:

((بخوان،بنام پرورنده ايزدت،کو آفريننده است...))* * *

درودي مي تراود از لبم بر او درودي گرم * * *

غروب است وافق گلگون وخوشرنگ است ومن بنشسته ام اينجا، کنارغارپرت وساکتي ،تنها

که ميگويند روزي ،روزگاري مهبط وحي خدا بوده است، ونام آن ((حري)) بوده است.

ودر اطراف من ازهيچ سويي ردپايي نيست ودور من ، صدايي نيست...*

*-اين شعرکه درسه قسمت متوالي عرضه گرديدبرگرفته از کتاب شاهکارهايي آزاشعار مذهبي .آراسته ي رضامعصومي _نشريه ي ماه نو-انتشارات رشيدي- است وچنانکه درسر آغازذکر شد اثر طبع موسوي گرمارود ي شاعر معروف معاصرکشور ماست-صص128 -134

---پيام درد انسانهاي قرنم را زمن بشنو پيام تلخ دختربچگان ،خفته اندر گور

پيام رنج انسانهاي زيربار،وزآزادگي مهجور پيام آنکه افتاده است درگرداب

وفريادش بلنداست:((آي آدمها...)) پيام من ،پيام او،پيام ما...))

محمد(ص)غمگنانه ناله اي سرميدهد،آنگاه مي گويد: خداي کعبه ،اي يکتا!

درون سينه ها ياد تومتروک است وازبي دانشي واز بزهکاري ،:

مقام برترين مخلوق تو،انسان، بسي پايين تراز حد سگ وخوک است.

خداي کعبه ،اي يکتا!فروغي جاودان بفرست، که اين شبها بسي تار است.

ودست اهرمنها سخت در کاراست ودستي رابه مهرازآستيني باز ،بيرون کن

که:برداردبه نيروي خدايي شايد، اين افتاده پرچمهاي انسن را

فروشويد نفاق وکينه هاي کهنه از دلها دراندازد به بام کهنه ي گيتي بلند آواز

برآرد نغمه اي همساز فروپيچد بهم طومار قانونهاي جنگل را

وگويد :آي انسانها! فراگردهم آييد وفراز آييد بازآييد

صدا بردارد انسان را وگويد: هاي ، اي انسان! برابر آفريدندت ،

برابر باش! صدابردارداندرپارس ، درايران وباآن کفشگرگويد :

پسر را رو ، به هر مکتب کهخواهي نه! سپاهي زاده راباکفشگر،

ديگرتفاوتهاي خوني نيست سياهي وسپيدي نيز ،حتي،موجب نقص وفزوني نيست... خداي کعبه ...اي ..يکتا...)) بدين هنگام

سکوتي ژرف ووهم آلود ناگه چون درخت جادواندرغار ميرويد...

وشاخ وبرگ خود رادرفضاي قيرگون غار مي شويد

ومن درفکر آنم کاين چه کس بود،از کجا آمد؟! که ناگه اين صدا آمد:

((بخوان!))... اما جواب يبر نمي خيزد محمد ،سخت مبهوت است

گويا ،کاش ميديدم ! صدا باگرمترآوا وشيرين تر بياني باز مي گويد:

((بخوان!)).. اما محمد هم چنان خاموش

دل اندرسينه ي من باز مي ماند زکار خويش،گفتي ميروم از هوش

به ديگر گونه آهنگ است صدا گويي خدا رنگ است. مي خواند:

((بخوان،بنام پرورنده ايزدت،کو آفريننده است...))* * *

درودي مي تراود از لبم بر او درودي گرم * * *

غروب است وافق گلگون وخوشرنگ است ومن بنشسته ام اينجا، کنارغارپرت وساکتي ،تنها

که ميگويند روزي ،روزگاري مهبط وحي خدا بوده است، ونام آن ((حري)) بوده است.

ودر اطراف من ازهيچ سويي ردپايي نيست ودور من ، صدايي نيست...*

غار حرا ومحمد رسول الله (ص)

یتیم مکه ،چوپانک،جوانک،نوجوانی از بنی هاشم وبازرگان راه مکه وشامات

(امین)، آن راستین، آن پاکدل ، آن مرد، وشوی برترین بانو:(خدیجه)

این شعر ادامه دارد که ادامه ی آن درفرصتها ی بعدی به نظر کاربران خواهد رسید

---پيام درد انسانهاي قرنم را زمن بشنو پيام تلخ دختربچگان ،خفته اندر گور

پيام رنج انسانهاي زيربار،وزآزادگي مهجور پيام آنکه افتاده است درگرداب

وفريادش بلنداست:((آي آدمها...)) پيام من ،پيام او،پيام ما...))

محمد(ص)غمگنانه ناله اي سرميدهد،آنگاه مي گويد: خداي کعبه ،اي يکتا!

درون سينه ها ياد تومتروک است وازبي دانشي واز بزهکاري ،:

مقام برترين مخلوق تو،انسان، بسي پايين تراز حد سگ وخوک است.

خداي کعبه ،اي يکتا!فروغي جاودان بفرست، که اين شبها بسي تار است.

ودست اهرمنها سخت در کاراست ودستي رابه مهرازآستيني باز ،بيرون کن

که:برداردبه نيروي خدايي شايد، اين افتاده پرچمهاي انسن را

فروشويد نفاق وکينه هاي کهنه از دلها دراندازد به بام کهنه ي گيتي بلند آواز

برآرد نغمه اي همساز فروپيچد بهم طومار قانونهاي جنگل را

وگويد :آي انسانها! فراگردهم آييد وفراز آييد بازآييد

صدا بردارد انسان را وگويد: هاي ، اي انسان! برابر آفريدندت ،

برابر باش! صدابردارداندرپارس ، درايران وباآن کفشگرگويد :

پسر را رو ، به هر مکتب کهخواهي نه! سپاهي زاده راباکفشگر،

ديگرتفاوتهاي خوني نيست سياهي وسپيدي نيز ،حتي،موجب نقص وفزوني نيست... خداي کعبه ...اي ..يکتا...)) بدين هنگام

سکوتي ژرف ووهم آلود ناگه چون درخت جادواندرغار ميرويد...

وشاخ وبرگ خود رادرفضاي قيرگون غار مي شويد

ومن درفکر آنم کاين چه کس بود،از کجا آمد؟! که ناگه اين صدا آمد:

((بخوان!))... اما جواب يبر نمي خيزد محمد ،سخت مبهوت است

گويا ،کاش ميديدم ! صدا باگرمترآوا وشيرين تر بياني باز مي گويد:

((بخوان!)).. اما محمد هم چنان خاموش

دل اندرسينه ي من باز مي ماند زکار خويش،گفتي ميروم از هوش

به ديگر گونه آهنگ است صدا گويي خدا رنگ است. مي خواند:

((بخوان،بنام پرورنده ايزدت،کو آفريننده است...))* * *

درودي مي تراود از لبم بر او درودي گرم * * *

غروب است وافق گلگون وخوشرنگ است ومن بنشسته ام اينجا، کنارغارپرت وساکتي ،تنها

که ميگويند روزي ،روزگاري مهبط وحي خدا بوده است، ونام آن ((حري)) بوده است.

ودر اطراف من ازهيچ سويي ردپايي نيست ودور من ، صدايي نيست...*

---پيام درد انسانهاي قرنم را زمن بشنو پيام تلخ دختربچگان ،خفته اندر گور

پيام رنج انسانهاي زيربار،وزآزادگي مهجور پيام آنکه افتاده است درگرداب

وفريادش بلنداست:((آي آدمها...)) پيام من ،پيام او،پيام ما...))

محمد(ص)غمگنانه ناله اي سرميدهد،آنگاه مي گويد: خداي کعبه ،اي يکتا!

درون سينه ها ياد تومتروک است وازبي دانشي واز بزهکاري ،:

مقام برترين مخلوق تو،انسان، بسي پايين تراز حد سگ وخوک است.

خداي کعبه ،اي يکتا!فروغي جاودان بفرست، که اين شبها بسي تار است.

ودست اهرمنها سخت در کاراست ودستي رابه مهرازآستيني باز ،بيرون کن

که:برداردبه نيروي خدايي شايد، اين افتاده پرچمهاي انسن را

فروشويد نفاق وکينه هاي کهنه از دلها دراندازد به بام کهنه ي گيتي بلند آواز

برآرد نغمه اي همساز فروپيچد بهم طومار قانونهاي جنگل را

وگويد :آي انسانها! فراگردهم آييد وفراز آييد بازآييد

صدا بردارد انسان را وگويد: هاي ، اي انسان! برابر آفريدندت ،

برابر باش! صدابردارداندرپارس ، درايران وباآن کفشگرگويد :

پسر را رو ، به هر مکتب کهخواهي نه! سپاهي زاده راباکفشگر،

ديگرتفاوتهاي خوني نيست سياهي وسپيدي نيز ،حتي،موجب نقص وفزوني نيست... خداي کعبه ...اي ..يکتا...)) بدين هنگام

سکوتي ژرف ووهم آلود ناگه چون درخت جادواندرغار ميرويد...

وشاخ وبرگ خود رادرفضاي قيرگون غار مي شويد

ومن درفکر آنم کاين چه کس بود،از کجا آمد؟! که ناگه اين صدا آمد:

((بخوان!))... اما جواب يبر نمي خيزد محمد ،سخت مبهوت است

گويا ،کاش ميديدم ! صدا باگرمترآوا وشيرين تر بياني باز مي گويد:

((بخوان!)).. اما محمد هم چنان خاموش

دل اندرسينه ي من باز مي ماند زکار خويش،گفتي ميروم از هوش

به ديگر گونه آهنگ است صدا گويي خدا رنگ است. مي خواند:

((بخوان،بنام پرورنده ايزدت،کو آفريننده است...))* * *

درودي مي تراود از لبم بر او درودي گرم * * *

غروب است وافق گلگون وخوشرنگ است ومن بنشسته ام اينجا، کنارغارپرت وساکتي ،تنها

که ميگويند روزي ،روزگاري مهبط وحي خدا بوده است، ونام آن ((حري)) بوده است.

ودر اطراف من ازهيچ سويي ردپايي نيست ودور من ، صدايي نيست...*

برچسب‌ها: غروب غار حرا

+ نوشته شده در یکشنبه هشتم اسفند ۱۴۰۰ساعت 22:18 توسط محمدحسن اسایش |

در شهادت امام هفتم موسی کاظم ( علیه السلام)

----یارب این زندانی مظلوم سبط مصطفی است ؟ یا خلیل الله بوددر حبس نمرود دغا است هود پیغمبر بود در دست شداد لعین یا که یونس باشد ودر بطن ماهی مبتلا است این که بی جرم وگنه در کنده وزنجیر هست یوسف کنعان بود یا یوسف آل عبا است؟ پور یعقوب است در چاه ستم افتاده وی یا به زندان رشیدی خود مه برج حیاست ؟ این کلیم الله بود در دست فرعون لعین یا زکید سامری در محنت ورنج وبلا است حضرت جز قیل پیغمبر بودگویی به حبس کو زجور وظلم بخت النصر در شور ونوا است؟ حضرت صالح بود اندر کف نا صالحان یا مسیح است وگرفتاریهودان از جفا است ؟ او سلیمان است غمگین از جفای اهرمن خاتم شاهی وی درچنگ ((دیوان )) از قضا است آری این زندانی زندان هارون الرشید حضرت موسی ابن جعفر نور چشم مرتضا است هفت سالش گوشه ی زندان مکان بود از ستم اینک از زهر ستم راحت زجور اشقیا است گرچه نبود دخترش معصومه در هنگام مرگ لیک راسش بر سر زانوی فرزندش رضا است بهر دیدارپدر با چشم گریان آمده خسرو ملک خراسان آنکه فخر الاولیا است ای صبا با دخترش معصومه گو تا به حشر قلب عالم ،چون دل ((آهی))مکدر زاین عزا ست .

محمد حسن اسایش - بنقل از دیوان حسین آهی -جلد اول - صص 179-180-----

منم آن مرغ بال وپر شکسته که دور افتاده ام از آشیانم منم الگوی حق گویان عالم که در زندان بود جا ومکانم منم استاد دانشگاه اسلام که غیر از حق نیاد بر زبانم منم خدمت گذار دین و قرآن که می باشد شهادت آرمانم منم مجری آیات الهی که دشمن کرده از امت نهانم منم فرزند ثار الله اعظم که انسان ساز باشد سازمانم منم موسی که در زندان هارون ز زهر کینه سوزد جسم وجانم منم آنکس که طاغوت زمانه زده آتش به مغز استخوانم مرا جرم وگنه جز این نباشد که جد مهدی صاحب زمانم بود این گونه مردن افتخارم که جاویدان شود نام ونشانم من آن زنجیری آزاده هستم که زنجیر گران را بگسلانم چنان طاغوت را درهم بکوبم که خوانند اهل دنیا قهرمانم

نمایم انقلابی در زمانه که دشمن را به خاکستر نشانم ز آه (کر بلایی) هر دل شب بلرزد کاخ ظلم دشمنانم

به نقل از شکوفه های غم -جلد 1- ص 298-299- باز نویسی ک محمد حسن اسایش---َ

برچسب‌ها: در شهادت امام هفتم, درشهادت زندانی بغداد

+ نوشته شده در سه شنبه سوم اسفند ۱۴۰۰ساعت 18:1 توسط محمدحسن اسایش |

ابزار آپلود